వర పరంజ్యోతి దుర్గమ్మ

కరుణా తరంగిత  కమనీయ దృక్కుల

చల్లంగ జూచెడి తల్లి దుర్గ

అమృతాంతరంగిత  విమల వాత్సల్యాల

దగ్గర దీసెడి తల్లి దుర్గ

వరదాభ యామృత కర సహస్రాలతో

అడిగిన విచ్చెడి యమ్మ దుర్గ

కోటి సూర్య ప్రభలు కూడిన డెందాన

తమిదీర దీవించు తల్లి దుర్గ

కష్ట నష్టాది జీవితాంకములుగాని

భయ దరిద్రాది బాదర బంది గాని

ప్రజల దరిజేర కుండ దుర్గమయి నిల్చి

కాచి కాపాడు తల్లి మా కనక దుర్గ .

 మిరుమిట్లు గొలిపెడి  మెరుగు బంగారంపు

పచ్చని తనుచాయ బరగు తల్లి !

ముమ్మూర్తులకు , వారి మువ్వురు సతులకు

మూలపుటమ్మయి గ్రాలు తల్లి !

అమ్మ తనమ్ము బ్రంహ్మాండమ్ము నిండి  వె

లుంగ వాత్సల్యమ్ము లొలుకు తల్లి !

జీవ కోటికి మహా జీవనానందమై

అనురాగములు పంచు అమృత వల్లి !

 అమ్మ ! అమ్మల కమ్మ! మాయమ్మ! దుర్గ !

బిడ్డలను కాచి  రక్షించు ప్రేమ మూర్తి !

వర పరంజ్యోతి! దుర్గమ్మ!  వదలనమ్మ

పాద పద్మాలు - పట్టిన పట్టు వదల . 

వాగ్దేవి ! శారదా ! వందనములు .

నిలువెల్ల తెల్లని వలువలో వెలుగొందు
వాగ్దేవి ! శారదా ! వందనములు ,
తెల్లదామర పైన తేజరిల్లే తల్లి !
బ్రాహ్మీ ! సనాతనీ ! వందనములు ,
బ్రహ్మ విష్ణు శివులు ప్రస్తుతించే తల్లి !
పరదేవతా ! మాత ! వందనములు ,
పద్మ పుస్తక శుక స్ఫటిక మాలల వెల్గు
పరబ్రహ్మ రూపిణీ ! వందనములు ,

జన్మ జర జాడ్యములు వోవ జగతి గాచు
వర సరస్వతీ మాతరో ! వందనములు ,
ప్రాణులందున బుధ్ధి రూపాన నిలిచి
వరలు మూలపుటమ్మరో ! వందనములు .

జయము జయము శిరిడి సాయికి

సాయి మందిరాలు  సమతకు నిలయాలు
కులము మతము లచట నిలువ రావు  ,
మూర్తి పాద పద్మ ములు తాకి  పులకించు
ఫలము పొంది రిచట భక్తులెల్ల  .

సాయిని  'తన'వాడని 'ప్రతి
సాయి ప్రభుని గొల్చు వాడు ' సతతము తలచున్  ,
సాయియు 'ప్రతి భక్తుని' తన
చేయారగ 'దరికి' దీసి చెలువము జూపున్  .

సకల దేవతలను  సాయి రూపున జూచి
భజన చేయు విథము ప్రబలె నిపుడు  ,
సాయి మందిరాలు సకల దేవతలకు
పూజలందు క్షేత్ర ములయి వెలిగె .

మందిరాన వెలయు మహిమాన్వితామూర్తి
పాద పూజ చేసి పరవశించు
భాగ్య మిచట దొరుకు  ,  భక్తుల కింకేమి
కావలయును  ? శాంతి గన్న పిదప  !

సాయి మాకు ప్రభువు - సన్మార్గ దర్శియై
మమ్ము నడిపి బ్రతుకు మనుపు చుండె  ,
అండ నిలిచి పలికి  అభయ హస్తమ్మిచ్చి
కష్ట కాలమందు కాయుచుండె  .

కొలిచిన వారికి కొండంత వేలుపై .....

కొలిచిన వారికి కొండంత వేలుపై
సద్బుధ్ధి నిచ్చు ప్రసన్న మూర్తి
పిలిచిన దిగివచ్చి విఘ్నాలు తొలగించి
కార్యసిధ్ధి నొసగు కామ్య మూర్తి
ఆకులలుములు దెచ్చి యర్చించినా మెచ్చి
ఘన కటాక్షములిచ్చు కరుణ మూర్తి
కుడుములే నైవేద్య మిడినను తృప్తుడై
మనసార దీవించు మహిత మూర్తి

మూడు గుంజీలు దీసినా మోదమంది
నెమ్మి కోరిన వరములు గ్రుమ్మరించు
భక్త సులభుండు  సకల సంపద ప్రదాత
శ్రీ గణేశుని  తొలిపూజ చేసి కొలుతు .

వలచిన రాధికా .....

వలచిన రాధికా లలన కౌగిట జిక్కి
ప్రియమార నిలిచిన ప్రేమ రాశి
కొలిచిన రుక్మిణీ చెలువ భక్తికి జిక్కి
హృదయాన కొలువైన మథుర వాసి
తలచిన గోపికా చెలుల రక్తికి జిక్కి
వశమైన యనురాగ వత్సలుండు
పిలిచిన దీనుల పిలుపు శక్తికి జిక్కి
పరుగున కాపాడు కరి వరదుడు

మంచి చెడులందు జీవించు మానవులకు
మార్గ నిర్దేశ మొనరించి , మంచి వైపు
నడుపు గీతోపదేశ మొనర్చు గురుని
కృష్ణు నర్చింతు కడగంటి కృపలు బరుప .

తెలుగు పద్యం .....

తెలుగు నాట బలుకు తియ్యని మాటతో
తెలుగు పద్యము కొల్వు దీర వలయు
తెలుగు జాతీయాల తియ్యం దనాలతో
తెలుగు పద్యము కొల్వు దీర వలయు
తెల్గు గ్రామీణుల తీరు తెన్నుల తోడ
తెలుగు పద్యము కొల్వు దీర వలయు
తెల్గు లోగిళ్ల వర్ధిల్లు వెల్గుల తోడ
తెల్గు పద్యము కొల్వు దీర వలయు

కూడి పండితుల్ దలలూచు కొరకె గాక
తెల్గు లందరి కందంగ దివురు నటుల
తెల్గు ముంగిళ్ల గెడన సందీప్తు లిడగ
తెలుగు పద్యము తా గొల్వు దీర వలయు

నీరే ప్రాణాధారము .....

నీరే ప్రాణాధారము
నీరేజ భవుండు గాని  , నిర్జరులైనన్
నీరొదవెడు పుడమి విడిచి
వేరొక దెస కేగరు గద!  విను వీధులలో  .

వారి కంటె మనము  పరి పరి విథముల
పుణ్య తముల  మిచట బుట్టి నాము  ,
పుణ్య నదుల నీళ్లు  పోషించు భాగ్యాలు
బడసి నాము  ,  ముక్తి బడసినాము  .

నేల మీద దప్ప  నిర్మల జలరాశి
లేదు  చూడ  విశ్వ వీధు లరసి  ,
నీరు గలుగు నేల  నిజమైన స్వర్గమ్ము
ప్రాణికోటి కిదియె  భాగ్య సీమ  .

బీడు భూమి నైన  చౌడు భూముల నైన
నదుల నీళ్లు పారి నందు వల్ల
సస్య శ్యామల మయి చక్కగా పంటలు
పండి  జీవకోటి  తిండి నొసగు  .

పుష్కరాల వేళ  పుణ్యాహ వచనాలు
పలుక వచ్చు  పూజ లొలుక వచ్చు
మునుగ వచ్చు  గాని  మూర్ఖత్వ మొలికించి
మురికి సేయ రాదు  , ముక్తి రాదు  .

తినుటకు త్రాగుట కీనీ
రనుదిన మమృతమ్ము  మనకు ప్రాణ ప్రదముల్
విను  !  స్వఛ్ఛత పాటించిన
ఘనముగ కృష్ణమ్మ పూజ గావించుటయే  .

కూతురే తల్లి దండ్రుల కొంగు పసిడి

పుట్టి పుట్టంగనే పుణ్యాల ప్రోవయి
        కన్న వారికి గూర్చు కామ్యఫలము
బుడి బుడి నడకల బుజ్జాయి నవ్వులు
         నట్టింట ముత్యాల నగలు పేర్చు
పరికిణీ గట్టిన పాపాయి సొబగులు
           మురిపాల ముద్దులు మూట గట్టు
పెళ్ళీడు దరిసిన ప్రియ తనయ దిరుగు
            నాయింట లక్ష్మీ విహార మొనరు

ఘనులు కడుపార కూతురిన్ గన్న వారు
తల్లి దండ్రులు తనివార తమకు దాము
మురియు ననుభూతు లేమని బొగడ వచ్చు !
ఆడ పిల్లయే ఇంటికి అమృత ఫలము .

పండుగల నాడు కన్నుల పండు వగుచు
ఆడి పాడుచు దిరుగాడు ఆడ పిల్ల
ల కళ ఆయింటి నిండ వరాలు గురియు
కూతురే తల్లి దండ్రుల కొంగు పసిడి  .

అమ్మాయి నాన్న కూచీ ,
అమ్మకు గడు తోడు నీడ , అన్నయ్యకు ప్రా
ణ మ్మపురూప మ్మీ బం
ధమ్ములు గద ! ఆడ పిల్ల తనరిన యింటన్ .

మాతృదేవోభవ

గర్భస్థ శిశువు తా కాళ్ళతో తన్నంగ
నొప్పిని ప్రియముగా నోర్చుకొనును
అలికిడి కులికి తా నమ్మ పొత్తిళ్లలో
నొదుగంగ గుండెల కదుము కొనును
ఆకటి కేడ్చుచు అమ్మపై కెగబ్రాక
మురిపాన చన్నిచ్చి పరవశించు
బుడి బుడి యడుగుల పడిలేచి నడయాడ
బుడుతకు కేలిచ్చి నడత నేర్పు

అలుపెరుంగక రాత్రింబవలు భరించి
బిడ్డలే లోకముగ జీవించు" అమ్మ " _
బిడ్డపై అమ్మ కెంతటి ప్రేమ గలదొ ,
బిడ్డలకు గూడ అంతటి ప్రేమ గలద ?

తనువిచ్చి కన్నట్టి తల్లిని కాదని
రాతి బొమ్మకు మ్రొక్కు ఖ్యాతి మనది
చన్నిచ్చి కడుపార చాకిన తల్లికి
వెన్నిచ్చి వదిలించు విద్య మనది
తొలి యొజ్జయి  యెరుక దెలిపిన తల్లిని
మోస పుచ్చెడు గొప్ప బుధ్ధి మనది
సంతానమే తన సర్వస్వ మను తల్లి
తమకు భారమ్మను తలపు మనది

బిడ్డలకు  వాండ్ల పెండ్లాలు బిడ్డలకును
ఊడిగము చేసి  యోపిక లూడి కూడ
బ్రతికినన్నాళ్ళు చాకిరీ బ్రతుకు బ్రతుకు
తల్లి కాదరణ కరువు ధరణి మీద  .

వయసుడిగిన మేను వార్ధక్యమున జిక్కి
పూని చాకిరి చేయలేని నాడు
బుధ్ధి పటుత్వము పోయి , మతిమరుపు
చేరి సహాయము కోరు నాడు
ముదిమి తోబాటుగా నెదుగు రోగాలకు
వైద్యావసరము కావలయునాడు
మలిసంధ్య చీకట్ల మనుగడ మసకలో
కలగుండు పడు కష్ట మొలుకు నాడు

అమ్మ " నొక బిడ్డ " గా జూడ సమ్మతించి
కాచి కడతేర్చు బిడ్డలు గలర ?  అంత
గాక పోయిన బాధ్యతగా దలంచి
జాలి చూపించ గలర ?  కాస్తంత యైన

" మాతృపిండం దదామ్యహ " మన్న మాత్ర
ఋణము తీరదు  _  ముదిమి పైకొనిన నాడు
కాచి కడతేర్చ   తీరు  _   నీ ఘనత  మరచి 
ఎన్ని పిండాలు పెట్టిన నేమి ఫలము ?

తనువిచ్చి కన్నట్టి తల్లిని కాదని .....

తనువిచ్చి కన్నట్టి తల్లిని కాదని
రాతి బొమ్మకు మ్రొక్కు ఖ్యాతి మనది
చన్నిచ్చి కడుపార చాకిన తల్లికి
వెన్నిచ్చి వదిలించు విద్య మనది
తొలి యొజ్జయి  యెరుక దెలిపిన తల్లిని
మోస పుచ్చెడు గొప్ప బుధ్ధి మనది
సంతానమే తన సర్వస్వ మను తల్లి
తమకు భారమ్మను తలపు మనది

బిడ్డలకు  వాండ్ల పెండ్లాలు బిడ్డలకును
ఊడిగము చేసి  యోపిక లూడి కూడ
బ్రతికినన్నాళ్ళు చాకిరీ బ్రతుకు బ్రతుకు
తల్లి కాదరణ కరువు ధరణి మీద  .

ఘనుడు ?

అవలీలగా నసత్యాలు పలుకుచును
వెరపేమి లేని యా వెధవ ఘనుడు
పిల్లికి నెల్కయై ప్రియ భాషణమ్ముల
వెధవకు తోడ్పడు వెధవ ఘనుడు
తప్పులే వెదుకుచు తనతప్పు లెరుగమి
విర్ర వీగెడు నా వెర్రి ఘనుడు
పరగ భక్త్యావేశ ప్రవచనాల్ పలుకుచు
చేయకూడని పని చేయ ఘనుడు

ఘను డహంకార పూరిత ఘనత గల్గి
చదువు గలదంచు నీలుగు చవట  , ఘనుడు
కష్టమెరుగక మోసపు కతలు జెప్పి
కష్టజీవుల కష్టాన్ని కరచు వెధవ  .

కళ్ళు

గిరి , తరు , ఝరీ పరీత ప్రకృతిమయ మయి ,

కడు మనోఙ్ఞమై , సూర్య సంకాశ మైన       

“ పుడమి “ యందాలు వీక్షించు పుణ్య మరసి

మనకు “ కన్నుల “ నొసగెను మాధవుండు

సకల జగతిని వీక్షించు శక్తి గలిగి

చూచి గుర్తించు ఙ్ఞాన విస్ఫూర్తి గలిగి

తనర ప్రాణుల కానంద దాయకమయి

గ్రాలు – సర్వేంద్రియ ప్రధానాలు – “ కళ్ళు “

పుట్టు గ్రుడ్డులే గాక , యీ పుడమి మీద

పలు ప్రమాదాలు , రోగాల బడుట వలన

“ కళ్లు ”  గోల్పోయి “ అంధులై “ గనలు వారు

కటిక చీకటిన్ బ్రతుకుట గాంచి కూడ ....

మార్గ ముండియు  ” చైతన్య ” మబ్బకునికి

మరణ శయ్యకు జేరిన మనుజ వరుల

“ కళ్ళు మరణించు చున్నవి ” గాని ,   పూని

“ నేత్ర దానమ్ము” జేసిన     నిలుచును గద !

మనిషి మరణించినను ,   కళ్ళు బ్రతికి ,     మరొక

మనుజునకు   చూపొసగి ,    అట్టి మనిషి వలన

“ మరల లోకాన్ని గనును “ ,  “ సమ్మతి “ యొసంగ ,

మానవత్వము వెల్లువై మహి వెలుగును .

ముందు చూపున్న మనుజులు పుణ్య ఫలము

నమ్మి ,  నేత్ర దానమ్మియ్య సమ్మతించి  ,

“అంధులకు” చూపు నొసగుదు  “రమరు” లయ్యు ,

మృతులు జీవింతు రీ భూమి మీద మరల .

గురు పూర్ణిమ శుభ దినమున. ....

గురు పూర్ణిమ శుభ దినమున
గురు పీఠమునందు నిలిచి  గురు మార్గమునన్
వరలు గురుల పాదములకు
మరి మరి మ్రొక్కెద పడిపడి మది శాంతింపన్  .

మత్సరాలు వదలి  మనుజ కళ్యాణంబు
గోరు వారె గురులు  ,  కోరి కోరి
తగవులందు జక్కి  తన్నుకు జచ్చెడి
గురులు గురులు గారు  కూళ లరయ  .

కాషాయ వస్త్రాలు  గట్టిన మాత్రాన
వక్ర బుధ్ధి గలుగు వాడు గురుడె  ?
వేదాది విజ్ఞాన  వేద్యుడయ్యును  తాను
మోసాన చరియించ  బుధుడు గురుడె  ?
భాగవతాది ప్రవచనాలు జెప్పినా
సమభావనలు లేని జనుడు  గురుడె  ?
తగ హిమాలయముల  తపమాచరించినా
మనసు కట్టడి లేని  మనిషి గురుడె ?

వస్త్ర  , ఙ్ఞాన , తప  , ప్రవచనాది గొప్పలు
గురుతు లగున  పరమ గురువునకును ?
సకల మనుజులందు  సమభావమును జూపి
తీర్చి దిద్దు వాడె  దివ్య గురుడు  .

కృష్ణ పరమాత్మ  విశ్వానికే  గురుండు  ,
గురువుల గురువు వ్యాసుండు  పరమ గురుడు  ,
సాయినాధుండు  భక్తుల  సద్గురుండు
చేతులారంగ వీరికి  జోత లిడుదు  .

భాష జనుల కొరకు. ....

జన వ్యవహారము కొరకా
ఘన పండిత సుష్టు కొరకు గలవా భాషల్?
జన భాష నుండి విడివడి
ఘన పండితు లుంట వారి ఘనతా ! అహమా?

పండితుల మాట సుష్టువు!
దండిజనుల నుండి పుట్టి  తల్లి పలుకు గా
మెండుగ వ్యవహారము నం
దుండు పలుకు సుష్టువు నకు దూరంబగునా?

భాష జనుల కొరకు , పండితులకు గాదు ,
ప్రజలు మాటలాడు పలుకు సుష్టు ,
పదము మారు , దాని పరమార్థమును మారు
మార్పు లేని భాష మరణమొందు.

ఎరుకగల వారమందురు ,
అరమరికలు లేని జనుల వ్యవహారములో
విరిసిన తాజా మల్లెల
పరిమళ పదసంపద లకు పరిహాసములా!

ప్రజల నాల్కల పయి బ్రతుకును భాషలు ,
పండితుల మెదళ్ళ పైన కాదు,
ప్రజల నాల్కల పయి పరవశించు పలుకు
జీవ గుళిక  , గొప్ప చేవ కలది .

మన ఘన పాప భరిత చరిత

చింపిరి జుట్టుకు చీకుగుడ్డను జుట్టి

కనుగుంట్ల ప్రాణాలు మినుకు చుండ

కడుపు డొక్కంటుక కనలుచుండ , నడుము

చుట్టూత ముదుక కచ్చుడము దోపి

మొల మ్రోకు కొక ప్రక్క  ముంత వ్రేలాడంగ

చీపు రింకొక ప్రక్క జీరలాడ

భూస్వామి చెప్పులు భుజముపై వ్రేలాడ

దిసకాళ్ళు తోళ్ళూడ దిగిచి నడువ

కుల వివక్ష కస్పృశ్యతా విలయ తాండ

వంపు రోగములకు బలిపశువులగుచు ,

మనిషులుగ నాడు తమను తా మరచి బ్రతుకు

బడుగులే సాక్షిగా పాప  భరిత చరిత .

నవ వసంతోదయము .....

ఎండలకు తెల్గు నేలంత మండుచుండె ,

నీళ్ళు దొరకక పల్లె కన్నీళ్ళు బెట్టె ,

ప్రాణి కోటికి బ్రతుకు దుర్భరము గాగ ,

నవ వసంతోదయమును వర్ణణలు జేయ ,

ప్రకృతి యాహ్లాదకత కనుపట్టె వీర్కి ,

గండు కోయిల కూతలు , ఘన మయూర

నాట్య హేలలు దప్ప జనాల బ్రతుకు

దుర్భరతలు కన్పట్టవు దుర్ముఖులకు .

సాంప్రదాయ బధ్ధ సద్గుణ సంపన్న

కవులకు కనులెదుట కాన రాదు ,

ఆకసమ్ము కెగిరి అందాల మబ్బుల

ఊహ లందు మనుదు రుర్వి వీడి .

చూతు రంట కవులు  సూరీడు కననట్టి

చోటు కూడ జ్ఞాన సూర్యు లగుట ,

ఎట్ట యెదుట గల్గు ఘట్టాలు కష్టాలు

కనరు కళ్లు లేని ఘనులు వీరు .

సాంప్రదాయమ్ము వీడరీ సచ్చరితులు  

పండితులు తలలూచుటే పనిగ వ్రాయు

దారులను వీడి ప్రజల చైతన్య పరచు

మార్గ మెంచుకొను టెపుడొ? మారుటెపుడొ ?