కంటిన్ కాముని తండ్రి .....

కంటిన్ కాముని తండ్రి మాధవుని రాకాకాశ చంద్రోజ్జ్వలున్
జంటన్ రాధిక వెంటరాన్ మురళి గానాలాపనానందితున్
మంటిన్ మింటను నెల్ల ప్రాకృతుల క్షేమస్తోమ సంరక్షకున్
గంటిన్ కృష్ణహరిన్ జగద్గురుని నా కన్నుల్ కుతుల్ దీరగన్ .

పూలుకోయంగ .....

పూలు కోయంగ వచ్చి , ఓ పుణ్యపురుష !

నీవు  తరుశాఖ నిదురోవ , నీరజ ముఖి

రాధ పట్టి యూపెడు గంటివా ? పట్టు విడిన ,

పట్టుకొను నాశ ,  దొరికితి విట్టులైన .

కేశవా ! .....

కేశవా ! గుట్ట నెత్తితివని కీర్తిగాన
మున మునిగెదేల రా? లోకముల భరించు
నిన్ను చూచుకముల నెత్తు నన్ను వొగడ
రేమిర ? యవునులే , నాకదృష్ట మేది ?

నిద్దురోయెడు పరమాత్మ .....

నిద్దురోయెడు పరమాత్మ , సద్దు బడకు ,
ముద్దుమోమున చిరునవ్వు మోహనములు
మొనసి హృదయాంతరంగంపు మురువు సెలగ
గదిసిన యశోద ఆనంద సుధల మునుగ .

ప్రద్యుమ్ను డీతడు .....

ప్రద్యుమ్ను డీతడు వ్యక్తమై సృష్టిని

రచియించు నప్పుడు రమణ మీర

అనిరుధ్ధు డీత డయ్యద్భుత సృష్టిని

కాచి రక్షించు ప్రకరణ మందు

సంకర్షణు డితడు సకల సృష్టి హరించు

పట్టున ప్రళయ తాపములయందు

వాసుదేవు డితడు వర పరమాత్మయై

సర్వము తానయి పర్వునపుడు

విష్ణు దేవు డితడు వినగ నీశ్వరు డంచు

వేద వేద్యు లరసి వేడు నపుడు

చిన్ని కృష్ణు డితడు చేరి యశోదను

ముప్పు తిప్పలిడుచు మొరగు నపుడు .

పొగడనా కృష్ణయ్య .....

పొగడనా కృష్ణయ్య ! పొలుపైన పద్యాల

తేనెలా తియ్యని తెనుగులోన

కీర్తించనా హరీ ! ఆర్తితో గూడిన

సుమధుర హృదయ సంస్తుతులతోన

పాడనా కన్నయ్య ! పవళింపు సేవలో

పాల్గొని నిద్దుర పట్టు దాక

పాదము లొత్తనా పలు లోగిళుల్ చన్న

యలసటల్ తీరంగ నంబుజాక్ష !

ఏమి సేయ మందువుర , నాకేమి పాలు

బోదు , పరమాత్మ ! నినుజేరు మోక్ష పథము

నే యుపాయము చేత బన్నింప నగునొ !

దారి జూపుము మాధవా ! చేరి కొలుతు .

రఘువీరా ! పాహి , సీతాపతే !

శ్రీకళ్యాణగుణాలవాల , భువనశ్రేయోశుభాకార , రామా! కారుణ్యరమాలలామ,సుభగా,మాంగళ్యరత్నాకరా
పాకారిప్రముఖశ్శిరోమకుట దీవ్యన్రత్న పాదాంబుజా ,
రాకేందూజ్వలమోహనాంగ,రఘువీరా !పాహి ,సీతాపతే !

సీతారాముల కళ్యాణం చూతము రారండి

ఘన సరోజ నేత్ర ! కళ్యాణ శుభగాత్ర !
ధరణిజ పతి ! సత్య ధర్మ మూర్తి !
బహ్మ వినుత రామ ! భద్రాద్రి శుభ ధామ !
భరత భూ విరాజ పరమ తేజ !

భువి కళ్యాణపు వేదికై , దివియె సంపూర్ణంబుగా
పందిరై ,
రవి విద్యుఛ్ఛవి గూర్చి వెల్గులిడగా , బ్రహ్మాది పౌరోహితుల్
వివిధామ్నాయ విధీ విధానములతో విన్పించ కళ్యాణమున్
అవనీ పుత్రిని పెండ్లియాడె నినవంశాధీశు డారాముడున్ .

రాముండొక్కడె రాజు , తక్కొరులు పేరా యూర ? భూమిన్ ప్రజల్
క్షేమస్తోమము , పాడి పంటలు , సుఖశ్రీలున్ , శుభారోగ్యముల్ ,
ధీమంబుల్ , ఘన ధర్మ  , మెల్లెడల పృధ్విన్ మొల్లమై బర్వగా
నీమం బొప్పగ రామరాజ్యమని నెన్నేనేండ్లు కీర్తింగనెన్ .

శ్రీరామ నవమి శుభాకాంక్షలు

ఆపదనెదిరించు బలిమి
యోపని తఱి నైన , దైవ మొక్కటి గలదం ,
చాపన్న ప్రసన్నుని కొలి
చే పని పూనుండు , ' వాడు ' చేకొని బ్రోచున్ .

ఎక్కడికీ బయటకు వె
ళ్ళక్కర్లే , యింటిలోనె , రామ జపంబున్
చక్కగ సేయుము , హితుడా !
గ్రక్కున దాశరధి మనల గాచు నిజముగా .

రామా యని నోరారా ,
భూమిజ పతి దలచి , పిలువు , మో హితుడా !  ఆ
రామజపమె , కవచంబయి ,
సేమము లొనగూర్చి , మనకు శ్రీకరము లిడున్ .

కోదండరాము చరణము
మోదంబుగ బట్టు బంటు మ్రొక్కులు వడడే !
రోదనము లేల రాముని
పాదములే దిక్కు మనకు భాగ్యము లొదవున్ .

రామా ! దశరధ తనయా !
కోమలి సీతా సనాధ ! కోదండ ధరా !
నామామృతాభిసేచన
భూమీభారతి విలసన పుణ్యా ! సోమా !

రాధా మాధవం

చూడు మో చెలి ! యమునకు రాడు , వాడు
మాట తప్పంగ బోలు , నేమాత్రమైన
ప్రేమ గనలేడు , మన్నింప లేను నేను ,
ఏడ నున్నాడొ మాధవు ,  డింతుల కడ .

కాదులే , రాధ ! కృష్ణయ్య కనగ నయ్యె
నాకు మోదుగ పూబొద , నదిగొ వచ్చె ,
మూతి విరుపులు మానుము మోహనాంగి !
వాడు నీవాడు వగకాడు కూడి యాడు .

యమునకు వచ్చెద , రమ్మని ,
కమనీయముగా వచించి , కాంతుడు , పొదలో
రమణిన్ యెవతిన్ గూడగ
చమరించుచు నున్నవాడొ చానా ! గనవే !

అయ్యో ! పాపమె ! కృష్ణుడు
చయ్యన వచ్చేని , నడుమ సంగడి కాం డ్లే
తియ్యములు మాటలాడుచు
కయ్యములకు దిగిరొ ! కాస్త కరుణించగదే !

చెలి వేషములో కృష్ణుడు
చెలి నుడికించె నిటుల , తెలిసి , తుద కతని యా
చిలిపి తనమున కలరె , చెలి ,
కలలో నైనను మరువడు గద ! తను రాధన్ .

పాదాబ్జములు బట్టె పడతి యా రుక్మిణి .....

పాదాబ్జములు బట్టె పడతి యా రుక్మిణి ,

కైసేసె సత్య మంగళ కరముగ ,

చందన మైపూత జమిరె జాంబవతి , నా

గ్నజితియు వెలయించె కౌస్తభమును ,

తగ కిరీటము వెట్టె తరుణి యా లక్షణ ,

ఫలములు తినిపించె భద్ర కొసరి ,

తాంబూల మందించె తమకించి కాళింది ,

మెఱయ ముద్దొకటిచ్చె మిత్రవింద ,

అష్ట సఖులిట్లు పరమాత్మ కిష్టులగుచు

పరగ ననుకూల దాంపత్య పరత దేల్చి

అంద రొకరయి శుధ్ధాంత మందిరమున

నంది , నందించి శ్రీకృష్ణు నొంది రొకట .

చేతులు గట్టి యింకెవరు .....

చేతులు గట్టి యింకెవరు శ్రీహరి నిట్లు తనంత తానుగా
రాతిరి వేళ లాగి యనురాగ సమాగమ మందిరానికిన్
భీతియొకింత లేక నడిపింతురు ?,సత్యయె ,కృష్ణదేవ ! ఆ
నాతితపంబులెంతటిఘనమ్ములొ,యిట్టివిసాధ్యమా,హరీ!

శ్రీ మహలక్ష్మీదేవీ ! నమోన్నమః

బంగారు ధగధగల్ రంగారు తనులత
రత్న కిరీట   విరాజిత   శిఖ
కలిమికి నెలవైన కళలతో నెమ్మోము
సంపదల్ గురియంగ జాలు కనులు           
వరద హస్తమొకట వరశంఖ మొకచేత
కలపద్మ మొకచేత కలశి యొకట
ఇరు గెడ గజరాజు లిరవొంద కరములు
పైకెత్తి నవనిధుల్   పైన జల్ల

పద్మజాత కమల పద్మాసనాసీన
పద్మనయన లక్ష్మి పద్మ వదన
పద్మసదనవసన పద్మాక్షు నిల్లాలు
కొలువు దీరె మనకు కొదువ గలదె ?

శరణు శరణు పరమాత్మా ! .....

కైవల్య మెవ్వాని సేవింప దిగివచ్చు
కామితార్థము లెవ్వ డోమి యిచ్చు
మోము జూడంగనే ముద్దొచ్చు నెవ్వాడు
మోహాలు రగిలించి ముంచు నెవడు
భక్తితో కట్టంగ పట్టువడు నెవడు
తను వినా నేది లేదను నెవండు
ఆనందమున దేల్చి యాడించు నెవ్వాడు
ముదమున దరిజేర్చు మూర్తి యెవడు

యెవడు కరుణాంతరంగుండు యెవడు యోగి
యెవడు త్రిభువన మోహను డెవడు కర్త
యెవడు భర్త జగద్గురు డెవ్వ డతని
పరమ పాదాబ్జ రజముకు శరణు శరణు .

యశోదా కృష్ణ .....

ముత్యాల జలతారు ముందుకు దిగజార్చి
తలమీద నెమలీక  వెలయ నిలిపి
పీతాంబరము గట్టి ప్రియమార కటివస్త్ర
మును ,  పైన మొలనూలు మురియ దీర్చి
పచ్చని పటము పైపంచగా వైచి
పొగడ దండలు మెడను దిగ నొనర్చి
నుదిటిపై కస్తూరి నును తిలకము దిద్ది
మురిసి బుగ్గలపైన ముద్దు లిచ్చి

 కొంత యలసి యాతల్లి యీ కొడుకు గనుచు
ఎంత  కైసేసినను నితడి కేదొ కొదువ
యౌ , నిదె ! మురళి , మరచితి నౌ....యశోద
దెంతదృష్టమొ కృష్ణ ! నీ దెంత కృపయొ !

ముద్దుగొల్పేటి మోహనాకారులు

బహు వర్ణ శోభిత పటముపై తీర్చిన
ముత్యాల తలపాగ మురువు జూడ
తిరుమణి తిరుచూర్ణ తేజో విరాజిత
భువన మోహన ప్రభన్ ముఖముజూడ
మెరయు నానాపుష్పపరిమళశోభిత
నిడువైన దండల యెడద చూడ
వెండి బంగారాలు విలసిల్లు నగిషీల
జాలరీ పట్టు దట్టీలు చూడ

కనులు చాలవు మోహనాకారుల గన
ఇద్దరొకచోట కూడిరి పెద్దరికపు
పోకడలువోవ చర్చించబూని యిటుల
శ్రీకరంబుగ బలరామ కృష్ణు లిచట .

శ్రీరామచంద్ర మూర్తి ఠీవి

ఆ కోదండముపట్టు ఠీవి , కనులందార్తావన జ్యోతులున్
రాకాశోభలుగుల్కు నెమ్మొగము , శ్రీరాజిల్లు వక్షంబునున్
లోకాలేలు కిరీటభాస్వికలు నీలోగంటి రామా ! త్రిలో
కైకారాధననామ ! నిన్గొలిచి మ్రొక్కంగల్గు సర్వార్థముల్ .

శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ .....

కైవల్య మెవ్వాని సేవింప దిగివచ్చు

కామితార్థము లెవ్వ డోమి యిచ్చు

మోము జూడంగనే ముద్దొచ్చు నెవ్వాడు

మోహాలు రగిలించి ముంచు నెవడు

భక్తితో కట్టంగ పట్టువడు నెవడు

తను వినా నేది లేదను నెవండు

ఆనందమున దేల్చి యాడించు నెవ్వాడు

ముదమున దరిజేర్చు మూర్తి యెవడు

యెవడు కరుణాంతరంగుండు యెవడు యోగి

యెవడు త్రిభువన మోహను డెవడు కర్త

యెవడు భర్త జగద్గురు డెవ్వ డతని

పరమ పాదాబ్జ రజముకు శరణు శరణు .

బతుకు వేసట

బతుకు వేసట కలవాటు పడి బ్రతుకుటె ,
మార్గ మింకోటి గలద యేమాత్రమైన ?
ఎందరో కష్టజీవను లుందు రిలను ,
జాలిపడ తప్పు ,  తలవంచి కేలు మొగుడు🙏

సృష్టి ధర్మము తెలియంగ కష్ట మిందు
ధర్మసూక్ష్మము వచియింత్రు కర్మ యనుచు
మర్మ మేముందొ గాని యీ కర్మకు బహు
జనులు బలియౌట వాస్తవ మని దలంతు .

ఆ పరాత్పరు డెంత దయామయుండొ
తేట తెల్ల మగుట లేద ! మాట మార్చి
మిధ్యయని సత్య మింకోటి మీకు జూపు
దనుట భావ్యమా కట్టెదుటను గనంగ .

నట్టి నడివీధిలో రాళ్ళు మోపెట్టి తలను ,
పసిది , ఇంకో పసి నిసుగు , బైట గట్టి ,
చంక బెట్టి బతుకు బాట సాగి చనుచు
మొలక నవ్వోటి విరియించు మోము గనగ .

కష్టమును చిరునవ్వుతో యిష్టపడుట
బాధ్యతను తలకెత్తుకు బతుకు టలును
ఎవరు నేర్పిరి , యీ యోర్పె యిల వెలయుచు
బతుకుటలు నేర్పె , యిదిగదా బతుకు ఘనత .

కందానికి కూడ దురద .....

కందకు దురదందు , రరెరె !
కందానికి కూడ దురద గట్టిగ కలదా ?              

మందే లేదా ? మానుటె
మందా ? మరి కంద ప్రియుల మతులే మౌనో ?

శ్రీ ' సుసర్ల ' గారికి కృతఙ్ఞతలతో .....

మహా శివరాత్రి శుభాకాంక్షలు

తన్వర్థభాగంబు తన్వికొసగి , భార్య
అర్థాంగి మనలోన యని తెలిపెను ,
నిరత నిశ్చల తత్త్వ నియమాన్ని పాటించి
కుదురుగా నుండుట కూడ నేర్పె ,
ఆనంద తాండవ మాడి , యాడుట నేర్పి
నందించుటే శక్తి కింధన మనె ,
తన జటా జూటంబు తగ భిగియగ గట్టి
బుధ్దిని తనువును ప్రోది బెట్టె ,

గళములో దాచు , నీలోని గరళ ముమిసి
లోకమును నాశ మొందించ బోకు మనెను ,
ఎన్ని నేర్పించె నీశ్వరు డీ జగతికి !
మాట వినకున్న ,  'లయమె' ప్రామాణికమ్ము .

అమ్మవనం (ఆనందనందనవనం) దృశ్యాలు కొన్ని .....

శాక్యమౌని

కరుణయే రూపమై కన్పించు తాపసి
త్యాగమే దేహమై తిరుగు మౌని
దుఃఖంపు విరుగుడు దొరక బట్టిన దొర
సత్య  మహింసల  సంగ కాడు
సిధ్ధార్థుడన్ పేర జీర నన్వర్థమై
బుధ్ధుడై వెలిగిన బోధకుండు
గాలిలో దీపాల కరణి మతము లున్న
తరుణాన  నిలిచె బౌధ్ద ప్రదాత

భరత మాతృ గర్భాన సంభవము చెంది
జగతి  నేలిన  దేవుడు శాక్యమౌని
ఏమిరా ! భారతీయుడ  ! యే మదృష్ట
మిది ? మన మిచట బుట్ట , కామితము గాదె !

కృష్ణం వందే .....

ముత్యాల జలతారు ముందుకు దిగజార్చి
తలమీద నెమలీక  వెలయ నిలిపి
పీతాంబరము గట్టి ప్రియమార కటివస్త్ర
మును ,  పైన మొలనూలు మురియ దీర్చి
పచ్చని పటము పైపంచగా వైచి
పొగడ దండలు మెడను దిగ నొనర్చి
నుదిటిపై కస్తూరి నును తిలకము దిద్ది
మురిసి బుగ్గలపైన ముద్దు లిచ్చి

కూలి యాతల్లి నేలపై కొంత యలసి
ఎంత  కైసేసినను నితడి కేదొ కొదువ
యౌ , నిదె ! మురళి , మరచితి , నను యశోద
దెంతదృష్టమొ కృష్ణ ! నీ దెంత కృపయొ !

మాటలా ? చేతలా ?

మాటలను కూర్చి రచనల మాయజేయు
కవులు ! , పండొలిచి ప్రసంగ విథ వివిధ
భాగవత సంవిధ ప్రవచనాగమములు
సేయు బుధులు ! , మీ తీరులు చిత్త మలరు .

వృక్షో రక్షతి యందురె !
అక్షయముగ నొక్క మొక్క నల నాటి కడున్
రక్షించి పెంచి యటుపై
వీక్షింపుడు చెట్టు శోభ  విభవము దెలియున్ .

మాటలకే పరిమితమై
పాటింపరు చేతలు , పరిపాటి యిదే , యీ
నోటి పసగాళ్ళ తీరని ,
మోటుగ మాటాడ , పడుట , మోమాటేలా ?

ధర్మకార్య నిరతి మర్మమ్ము దెలిసిన
మాట కంటె చేత మహిత మెపుడు ,
శుష్కవాక్య ఝరులు శూన్య హస్త చయము
గాని ,  యిలను , పనికి రాని వెపుడు .

ఒక్క చేతి మీద నోలి రెండొందలు
మొక్కలు తగ నాటి నిక్కువముగ
రక్షణ నొనగూర్చి  రమణమై కడుపెంచి
పెద్ద జేసినాడ తద్దయు కడు .

నేడవి యిరవై యడుగులు
శోడష కళ లూని పెరిగి శుంభద్యశమై
కూడి నన పూప పిందెల
పోడిమితో కాపుకొచ్చె  మోదము గూర్చెన్ .

అమ్మ గుడికి శోభ లలరారె పచ్చంగ
దర్శనీయ మగుచు తరులు లతలు ,
జన్మ ధన్యమయ్యె ,  జనని పోలేరమ్మ
కృపలు కూడ నాకు సఫలమగుట .